สุนัขของฉันเกือบถูกไล่ออกจากโรงแรมห้าดาว
ผู้คนมักคิดว่าเซสชันของฉันมืดมน จริงจัง น่ากลัว และเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
คุณก็รู้... แส้เยอะ กฎเข้มงวด การสบตาที่น่ากลัว และผู้ชายที่ตั้งคำถามกับทุกการตัดสินใจในชีวิตที่พาพวกเขามาถึงประตูของฉัน
พวกเขาไม่ได้คิดผิด
แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ หลังจากเป็นมิสเทรสมืออาชีพมากกว่าสิบสองปี ฉันสะสมวัตถุดิบตลก ๆ พอเปิดรายการพิเศษของตัวเองได้
เรื่องนี้ยังทำให้ฉันหัวเราะทุกครั้งที่นึกถึง
สมมติว่าลูกค้าของฉันชื่อเอ็ด สุภาพบุรุษจากสหราชอาณาจักร
เขาอีเมลมาหาฉัน ต้องการเซสชันฝึกสุนัขอย่างจริงจังที่โรงแรมของเขา
ทีนี้ เมื่อฉันพูดว่า "ฝึกสุนัข" ฉันไม่ได้หมายถึงแค่ใส่หูตกแล้วจบ
ไม่
ถ้าคุณจะเป็นสุนัข ก็ทุ่มเทกับบทบาทนั้นไปเลย
เล่นให้สุดหรือไม่ก็ไม่ต้องเล่น
ดังนั้นฉันจึงจัดกระเป๋าเหมือนร้านขายสัตว์เลี้ยงที่สับสนที่สุดในโลก
ปลอกคอ
สายจูง
แส้
ชุดสุนัข
ชามสุนัข
ขนมสุนัข
ลูกเทนนิส
ทุกอย่างยกเว้นแชมพูฆ่าเห็บ
วันรุ่งขึ้นฉันไปถึงโรงแรมของเขา เอ็ดลงมาข้างล่าง ทักทายอย่างสุภาพ และช่วยฉันยกสิ่งที่ดูเหมือนสัมภาระของสัตวแพทย์ที่แปลกประหลาดมาก
เมื่อเข้าไปในห้อง การเปลี่ยนแปลงก็เริ่มขึ้น
"ใส่ชุดซะ"
ภายในไม่กี่นาที ก็ไม่มีเอ็ดอีกต่อไป
เหลือเพียง... สุนัขของฉัน
เขาทรุดลงทั้งสี่ขาทันที
ท่าทางดีเยี่ยม
กระตือรือร้นดี
การตัดสินใจในชีวิตที่น่าสงสัย
บทเรียนแรกของเขาง่ายมาก
สุนัขไม่ดื่มจากแก้ว
สุนัขดื่มจากชาม
ฉันจึงวางชามบนพื้นและเติมสิ่งที่เขาขอไว้ก่อนเซสชัน
จากนั้นมาถึงการฝึกเชื่อฟัง
นั่ง
อยู่
คลาน
เดินตาม
เด็กดี
เด็กไม่ดี
ทุกคำสั่งต้องทำตามทันที
ห้ามพูด
ห้ามใช้คำของมนุษย์
จากช่วงเวลานั้น การเห่าเป็นภาษาเดียวของเขา
ถ้าเขาต้องการน้ำ...
เห่า
ถ้าเขาต้องการอนุญาตให้ขยับ...
เห่า
ถ้าเขาสับสน...
เห่ามากขึ้น
พูดตามตรง ถ้ามีคนเดินผ่านห้อง พวกเขาคงสาบานว่างานประกวดสุนัข Westminster ย้ายเข้ามาในโรงแรมแล้ว
จากนั้นเราเล่นเก็บของ
ฉันขว้างลูกเทนนิสไปทั่วห้อง
เขาวิ่งออกไปไล่ตามด้วยความทุ่มเทที่น่าประหลาดใจ
เขาคาบมันด้วยปาก วิ่งกลับทั้งสี่ขา วางลงที่เท้าฉัน แล้วเงยหน้ารอคำชม
อีกครั้ง
แล้วก็อีกครั้ง
และอีกครั้ง
ถ้าเขาไม่เร็วพอก่อนที่ฉันจะนับเสร็จ...
ก็นะ...
เอาเป็นว่ากำลังใจมาในรูปของแส้ของฉัน
เขาก็กลายเป็นลาบราดอร์ที่เร็วที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทันที
ทุกอย่างกำลังไปได้อย่างสมบูรณ์แบบ
จนกระทั่ง...
โทรศัพท์ในห้องโรงแรมดังขึ้น
ฉันรับสาย
"สวัสดีตอนบ่ายค่ะ คุณผู้หญิง" พนักงานต้อนรับกล่าวอย่างสุภาพ
"เราได้รับการร้องเรียนจากห้องข้าง ๆ ค่ะ"
ฉันเหลือบมองลูกสุนัขที่เชื่อฟังของฉันที่นั่งอยู่ข้าง ๆ อย่างเรียบร้อย
"โอ้?"
"ค่ะ... ดูเหมือนว่ามีสุนัขเห่าอยู่ในห้องของคุณ"
ฉันมองเอ็ด
เอ็ดมองฉัน
ไม่มีใครส่งเสียง
พนักงานต้อนรับพูดต่ออย่างจริงจัง
"ฉันแค่อยากเตือนว่าสัตว์เลี้ยงไม่ได้รับอนุญาตในโรงแรมค่ะ"
ตอนนี้ฉันเกือบระเบิด
ฉันกัดแก้มด้านในแรงจนคิดว่าคงต้องเย็บ
เธอพูดต่อ
"เราจะส่งเจ้าหน้าที่มาตรวจห้องในประมาณสิบนาทีค่ะ"
สิบ
นาที
ฉันวางโทรศัพท์ลงอย่างช้า ๆ
เงียบ
แล้วฉันหันไปหาสุนัขที่ผ่านการฝึกมาอย่างดีของฉัน
เป็นครั้งแรกในเซสชันทั้งหมด...
เขาดูหวาดกลัวจริง ๆ
ลืมการลงโทษไปได้เลย
ลืมการเชื่อฟัง
ลืมการถูกย่ำยี
ผู้ชายคนนี้กำลังจะถูกไล่ออกจากโรงแรมเพียงเพราะเขาเล่นบทโกลเดน รีทรีฟเวอร์ได้แนบเนียนเกินไป
ฉันมองเขาแล้วพูดว่า
"ขอแสดงความยินดี"
"คุณผ่านการทดสอบสุนัขแล้ว"
"คุณหลอกโรงแรมได้ด้วยซ้ำ"
สิบนาทีถัดมากลายเป็นปฏิบัติการทางทหาร
ชุดสุนัขหายไป
ปลอกคอหายไป
สายจูงถูกยัดเข้ากระเป๋า
แส้หายไปใต้เสื้อผ้า
ขนมสุนัข
ชามสุนัข
ลูกเทนนิส
ทุกอย่างถูกซ่อนเร็วเหมือนวัยรุ่นเก็บห้องหลังจากได้ยินว่า "แม่จะกลับบ้านในห้านาที"
เมื่อเจ้าหน้าที่โรงแรมเคาะประตู...
ที่นั่นก็มีสุภาพบุรุษชาวอังกฤษที่ดูน่านับถืออย่างสมบูรณ์ในชุดปกติ
และฉัน
ที่ดูไร้เดียงสาอย่างสมบูรณ์
เจ้าหน้าที่กวาดตามองห้องอย่างสุภาพ
ไม่มีสุนัข
ไม่มีเสียงเห่า
ไม่มีหลักฐาน
พวกเขาขอโทษแล้วจากไป
ทันทีที่ประตูปิดลง...
เรามองกันประมาณสามวินาที
แล้วเราก็หัวเราะระเบิดออกมาพร้อมกัน
จนถึงทุกวันนี้ มันยังเป็นหนึ่งในเซสชันที่ตลกที่สุดที่ฉันเคยมี
ตลอดหลายปี ฉันฝึกลูกสุนัขมาหลายตัว
แต่เอ็ดจะมีหนึ่งความสำเร็จที่ลูกค้าคนอื่นไม่มีวันอ้างได้
เขาเป็นสุนัขตัวเดียวที่ฉันเคยมีที่เกือบทำให้เราทั้งคู่ถูกไล่ออกจากโรงแรมห้าดาว
อำนาจคืออำนาจ
มิสเทรส ธัญญา 💌
พร้อมสัมผัสประสบการณ์การโดมิเนชันระดับมืออาชีพในกรุงเทพฯ แล้วหรือยัง?
จองเซสชัน